Stap 11 van 11

Herdenken in progress

Zelfs na al deze stappen valt er nog veel meer te zeggen over deze stèle. Voor de mensen die ze lieten maken waren stèles van levensbelang. Het is dus niet verrassend dat er goed werd nagedacht over wat erop kwam te staan. De teksten en afbeeldingen werken samen om een perfect eerbetoon aan de overledene te vormen, een wit voetje te halen bij de goden, en hun loyaliteit aan de koning te laten zien.

Veel aspecten van deze stèle, vooral zijn ‘oproep aan de levenden’, verwijzen naar de actieve en sociale rol de stèle gespeeld moet hebben (of gespeeld zou moeten hebben) in het landschap van Abydos en de cultus en festivals van Osiris daar. Clusters van stèles en kapellen waren waarschijnlijk plekken waar men samenkwam om de doden te herdenken. Op deze manier zouden de eigenaren van de stèles voor altijd herinnerd worden, en ook altijd een rol kunnen spelen in de festivals van Osiris.Zie: Olabarria, L., ‘Coming to terms with stelae: a performative approach to memorial stelae and chapels of Abydos in the Middle Kingdom’, in Studien zur altägyptischen Kultur 49 (2019).

Het blijft ontzettend waardevol om stèles als die van Sehetepibreanch te onderzoeken. Onderzoek naar monumenten als deze brengt ons steeds een stukje dichter bij de mensen achter de stèles en de wereld waarin zij leefden: van de overledene en zijn familie tot de kunstenaar.

En ten slotte: Sehetepibreanch zou waarschijnlijk heel blij geweest zijn dat jij dit verhaal aan het lezen bent. Doordat wij over hen blijven lezen, schrijven en denken worden Sehetepibreanch en zijn familieleden nog steeds herinnerd.